Stwardnienie rozsiane (określane skrótową nazwą SM) to przewlekła, zapalna choroba centralnego układu nerwowego poleająca na wieloogniskowym uszkodzeniu tkanki nerwowej (zachodzi demielinizacji i rozpadu aksonów). Wiele ognisk uszkodzeń prowadzi do wystąpienia bardzo różnorodnych tzw. „rozsianych” objawów - stąd nazwa choroby. Na stwardnienie rozsiane szczególnie narażon są osoby z obciążeniami genetycznymi.

Objawy:
Stwardnienie rozsiane może powodować wiele różnorodnych objawów i zespołów objawów. Należa do nich między innymi:
- zaburzenia czuciowe (niedoczulica, parestezje),
- osłabienie mięśni,
- kurcze mięśniowe,
- trudności w poruszaniu się,
- problem z koordynacją ruchową i równowagą (zaburzenia móżdżkowe),
- problemy z mową (tzw. mowa skandowana przy uszkodzeniach móżdżku),
- problemy z widzeniem (np. spadek ostrości wzroku, oczopląs, widzenie podwójne, zawężenie pola widzenia),
- problemy z połykaniem (dysfagia),
- zmęczenie
- ostre bóle
- zaburzenia nastroju
- niesprawność lub drżenie kończyn
- niestabilność emocjonalna (u części pacjentów depresje u innych euforie)

Stwardnienie rozsiane jest jedną z najczęstszych przyczyn niepełnosprawności u osób młodych.

Diagnoza:
- badanie za pomocą rezonansu magnetycznego (skuteczność 90%).
- badanie płynu rdzeniowo-mózgowego
- badanie stężenia immunoglobuliny G (IgG)

Leczenie:
Leczenie farmakologczne - podawane glikokortykosteroidy. Brak jednak jest skutecznego sposobu. Przeprowadza się liczbe próby i testy lecznicze. kobietom chorym na stwardnienie rozsiane radzi się rezygnację z rodzenia dziecka.

Profilaktyka:
Dostarczanie odpowiednich ilości witaminy D (powstaje w wyniku działania promieni słonecznych).

Powrót