Choroba Parkinsona to samoistna, powoli postępująca, zwyrodnieniowa choroba ośrodkowego układu nerwowego.

Przyczyny choroby:
Choroba pojawia się kiedy zniszczeniu ulegają komórki nerwowe (neurony) w części mózgu zwanej istotą czarną. Sygnały przekazywane przez neurony wchodzące w skład istoty czarnej są odpowiedzialne za to, że zależne od naszej woli ruchy są płynne i przebiegają bez zakłóceń. Dokładna przyczyna zwyrodnienia komórek istoty czarnej nie jest jeszcze znana.

Objawy:
- tzw. "Sztywność osobowości"
- Depresja
- Zaparcia
- Zapalenie łojotokowe skóry
- Skargi na parestezje kończyn
- Dyskretne zaburzenia węchowe
- spowolnienie i zubożenie ruchów, szczególnie trudności z wykonywaniem ruchów precyzyjnych
- szurający chód, drobne kroczki
- sztywność mięśniowa
- drżenie spoczynkowe (drżenie rąk, ramion, nóg, żuchwy i twarzy)
- ślinotok
- łojotok
- napadowe pocenie się

Objawy pogarszają się wraz z przebiegiem choroby.

Występowanie:
Na chorobę Parkinsona cierpi 1% populacji ludzi od 40.-60. roku życia oraz prawie 1,5% osób w wieku powyżej 65 lat. Zdarza się ona także u ludzi młodszych. Chorują na nią w takim samym stopniu mężczyźni i kobiety. W sumie w Polsce jest 60 tysięcy chorych.

Leczenie:
Leczenie farmakologicznej, kilka rodzajów leków(L-DOPA, Amantadyna, Inhibitory MAO, Beta-blokery).
Pomimo leczenia choroba w pewnym czasie doprowadza do inwalidztwa.

Powrót