Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) to zapalna choroba skóry, która występuje u 1-3% populacji. ŁZS ma charakter przewlekły i nawrotowy – zazwyczaj dotyka skórę owłosioną głowy lub obszar skóry bogaty w gruczoły łojowe. Szczególne predyspozycje do tej choroby mają młodzi ludzie, najczęściej mężczyźni, ale może pojawiać się również u niemowląt.

Wczesnym objawem choroby jest łojotok skóry głowy, w efekcie którego pojawiają się warstwy tłustych strupów, stan zapalny co w konsekwencji prowadzi do znacznego przerzedzenia włosów. Ogniska zapalne przechodzą na przylegającą skórę nieowłosioną, czyli czoło, okolice zauszne i kark – mogą również pojawiać się w innych częściach ciała, a chory może odczuwać świąd.

Genezy powstawania łojotokowego zapalenia skóry szuka się w zaburzeniach gruczołów łojowych oraz nieprawidłowym składzie łoju. Jego nadmierne wydzielanie powoduje  złuszczania i podrażnienia skóry.  Rolę może również odgrywać zanieczyszczenie powietrza, nieprawidłowe nakrycie głowy czy też zaburzona mikroflora skóry głowy oraz zbyt intensywne działanie promieni słonecznych.
Niedobór cynku, wolnych kwasów tłuszczowych oraz witaminy B mogą stanowić przyczynę wystąpienia objawów zbliżonych do ŁZS.
ŁZS charakteryzuje się sezonowością z dosyć częstymi nawrotami jesienią i zimą.

Zauważono, że szczególną podatność na tą chorobę wykazują pacjenci z zaburzeniami psychicznymi, a w szczególności z depresją oraz chorzy z objawami neurologicznymi. Czynnikiem mogącym sprowokować pojawienie się ŁZS jest infekcja wirusem HIV lub rozwój AIDS.

Łojotokowe zapalenie skóry jest łatwe do zdiagnozowania, jednakże czasami sprawia trudności w odróżnieniu choroby od łuszczycy.  Niestety choroba jest jednym z trudniejszych do wyleczenia schorzeń dermatologicznych , na którą nie ma jednego leku – każdy z pacjentów wymaga indywidualnego podejścia.

U każdego chorego powinna być stosowana tylko terapia miejscowa. Podstawą jej są szampony, kortykosteroidy o bardzo małej sile działania i podawane miejscowo pochodne imidazolowe. Kortykosteroidy występujące w postaci past i kremów działają szybciej, usuwając objawy takie jak świąd i pieczenie oraz stan zapalny. Niemniej jednak mogą prowadzić do wielu niepożądanych działań, takich jak zapalenie wokół ust, odbarwienia, zmiany trądzikopodobne oraz zanik skóry, dlatego ich użycie powinno być ściśle kontrolowane.

Powrót