Schorzenie kinezyjne wywoływane przez poruszanie się środkami transportu to choroba lokomocyjna lub inaczej choroba ruchu. Jej przyczyną jest rozbieżność pomiędzy bodźcami wzrokowymi i sygnałami w błędniku, rejestrowanymi przez mózg. W trakcie przemieszczania się w przestrzeni wzrok odbiera zmianę otoczenia i ruch, ale jednocześnie błędnik nie rejestruje zmiany położenia ciała. Organizm nie potrafi pogodzić ze sobą sprzecznych sygnałów, jakie do niego docierają.

Choroba lokomocyjna ustaje po zakończeniu jazdy i nie powoduje długofalowych konsekwencji, ale w skrajnych przypadkach prowadzi do dużego wycieńczenia ogólnego organizmu.

Pierwsze objawy mogą nastąpić tuż po rozpoczęciu jazdy lub nawet po kilku godzinach przemieszczania się środkiem transportu. Występuje wówczas poczucie ogólnego znużenia, zawroty głowy, bladość skóry, nadmierna potliwość, brak apetytu i złe samopoczucie. Kolejne sygnały choroby lokomocyjnej to bóle głowy, wymioty, suchość w ustach lub ślinotok oraz nudności i duszności. Niekiedy pojawia się zaburzenie rytmu serca.

Osoby dotknięte tą chorobą nie powinny siadać tyłem do kierunku jazdy ani tuż przed podróżą pić napojów gazowanych i jeść obfitych posiłków. Najlepiej wybierać miejsce jak najbardziej oddalone od kół pojazdu.

Śledzenie wzrokiem mijanych obiektów (np. drzew czy słupów wysokiego napięcia) powoduje, że objawy choroby lokomocyjnej znacznie się nasilają tak więc z tego powodu zaleca się patrzeć na horyzont. Przed jazdą należy się wyspać i dobrze wypocząć. Jeśli jest to możliwe, można odchylić oparcie siedzenia, co pozwala nap przyjęcie pozycji półleżącej. Na wypadek ataku wymiotów najlepiej mieć przy sobie torebki foliowe.

W przypadku bardzo dotkliwego przebiegu choroby można sięgnąć po środki farmaceutyczne (np. aviomarin lub diphergan), które zażywa się na około 30 minut przed rozpoczęciem podróży. Mogą wystąpić skutki uboczne pod postacią senności i spadku ciśnienia krwi. Leku nie powinny przyjmować kobiety ciężarne i karmiące piersią, dzieci poniżej 1 roku życia ani osoby znajdujące się pod wpływem alkoholu. Bezpieczniejsze są środki pochodzenia roślinnego, najczęściej na bazie kłącza imbiru.

Powrót