Broń biologiczna (broń B) to rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy (np. laseczki wąglika) lub wirusy (np. wirus ospy prawdziwej). Broń biologiczną zalicza się do najbardziej niebezpiecznych broni masowego rażenia. Jest to broń wykorzystująca chorobotwórcze drobnoustroje (wirusy, bakterie, riketsje, pierwotniaki) oraz ich toksyny wywołujące epidemie chorób wśród ludzi, zwierząt i roślin. Niebezpieczeństwo takiej broni polega na tym, że zastosowanie drobnoustrojów w celach militarnych może przynieść nieprzewidywalne skutki.
Broń biologiczna była używana już w starożytnych czasach. Znaną praktyką dowódcy wojsk antycznej Kartaginy – Hannibala – było podrzucanie wrogom jadowitych węży oraz ostrzeliwanie statków wroga zatrutymi strzałami. W Chinach nieprzyjaciołom podrzucano pszczoły. W miarę rozwoju techniki i medycyny broń biologiczna przybrała jednak bardziej zaawansowane formy.
Najgroźniejszą bronią wirusową jest wirus Ebola. Wywołuje on szczególnie trudne w leczeniu choroby. Wirus gorączki krwiotocznej jako broń nigdy nie był wykorzystany na polu walki, ale Ebola była stosowana w atakach terrorystycznych. Badania nad Ebolą dla celów militarnych prowadziło ZSSR, ale nigdy jej nie wykorzystało. Wirus Eboli jest bardzo niebezpieczny, ponieważ do tej pory nie odkryto skutecznej szczepionki.
Najgroźniejsze bronie bakteryjne to bakterie dżumy, cholery i wąglika. Dżuma wywołuje wysoką gorączkę, osłabienie, ból głowy i powiększenie węzłów chłonnych. Nieleczona dżuma w ponad połowie przypadków prowadzi do śmierci. Bakteria dżumy jako broń biologiczna została po raz pierwszy zastosowana już w 1346 roku przez Tatarów oblegających port Kaffa. Tatarzy przerzucili przez mury miasta zwłoki osób zmarłych na dżumę. Mieszkańcy Kaffy uciekając do Europy roznieśli dżumę po całym kontynencie i wywołali jej epidemię.
Cholera wywoływana przez przecinkowca cholery objawia się wymiotami, biegunką, gwałtownym odwodnieniem prowadzącym do śmierci. W ZSRR masowo produkowano przecinkowce cholery, ale nigdy ich nie wykorzystało.
Wąglik jest groźny przede wszystkim na łatwość rozprzestrzeniania się. Można się nim zarazić drogą pokarmową, oddechową i przez skórę. Wywołuje biegunkę z krwią i śluzem, ostre bóle brzucha i wymioty. Po kilku dniach doprowadza do zgonu. Wąglik jako broń biologiczna został wykorzystany po raz pierwszy w 1916 roku przez Niemcy. W 1979 roku prace badawcze nad pałeczkami wąglika prowadzone w wojskowej fabryce broni biologicznej w Swierdłowsku (ZSRR) spowodowały zarażenie ludności cywilnej, w skutek czego 68 osób poniosło śmierć. Najsłynniejszy atak wąglika miał miejsce w 2001 roku w Stanach Zjednoczonych, kiedy bakterie zostały rozprowadzone w kopertach adresowanych do potężnych instytucji.
Mytotoksyny to grzybicza broń biologiczna. Działają one rakotwórczo i powodują mutacje, osłabiają układ odpornościowy i prowadzą do przewlekłych zatruć ze skutkiem śmiertelnym. W ramach Irackiego Programu Biologicznego na terenie Iraku powstały bazy badawcze i produkcyjne oraz poligony testujące działanie mytotoksyn.
OPINIE