Eksperci Ogólnopolskiego Programu Zmiany Postaw wobec Psychiatrii „Odnaleźć siebie” ostrzegają, że powszechna dostępność gier komputerowych może doprowadzić do uzależnienia, obniżenia koncentracji i wywołać stany lękowe oraz nadpobudliwość.

Rozbudowane fabuły gier komputerowych są treningiem logicznego myślenia i rozwijają wyobraźnię, ale nadmiar godzin spędzonych przed komputerem silnie oddziałuje na psychikę. Największe niebezpieczeństwo dotyczy gier sieciowych, w które mogą grać nawet tysiące graczy jednocześnie w  czasie rzeczywistym, za pośrednictwem sieci internetowej. Taka wirtualna gra nie może być przerwana w dowolnym momencie, ponieważ jej akcja toczy się w sposób ciągły, tak jak wydarzenia następujące po sobie w świecie realnym.

Uzależnienie od gier komputerowych przebiega w trzech fazach. Pierwsza z nich to faza racjonalnego wykorzystania komputera, podczas której czas przed nim spędzony jest świadomie kontrolowany.

Wydłużenie czasu poświęcanego wirtualnej rozgrywce prowadzi do fazy uzależnienia, kiedy gracz traci wszelkie inne zainteresowania. Jełki przez dłuższy czas nie ma on styczności z grą nie potrafi myśleć o niczym innym poza komputerem.

Ostatnia faza to etap destrukcji. Gracz odczuwa wówczas tak wielki przymus grania, że świadomie ogranicza sen, odżywianie, naukę, pracę zawodową, obowiązki rodzinne i kontakty towarzyskie, by móc większość doby spędzić przy grze komputerowej. Związki z innymi ludźmi ulegają znacznemu osłabieniu. Wówczas zaczynają pojawiać się problemy społeczne i psychiczne. W fazie destrukcji występuje zaburzenie zdolności koncentracji uwagi i sprawności myślenia. Nadpobudliwość może stać się też przyczyną bezsenności.

W procesie leczenia należy najpierw uświadomić sobie swoje uzależnienie. Gracz nie zdaje sobie sprawy ze swojego problemu lub usiłuje go bagatelizować i racjonalizować. Nałóg można zwalczyć z pomocą psychoterapeuty i ze wsparciem najbliższych osób.

Producenci gier komputerowych oznaczają swoje produkty w tzw. systemie PEGI. Na opakowaniach gier umieszczane są symbole, które informują, czy w grze istnieje przemoc, wulgarny język lub treści dla dorosłych oraz określają, od którego roku życia można grać daną grę. Rodzice powinni zwracać uwagę na symbole PEGI i zadecydować na ich podstawie, czy gra jest odpowiednia dla ich dziecka.

Powrót