Nie ma takiego człowieka, który nie ziewa. Zazwyczaj kojarzymy tę czynność ze znudzeniem lub sennością ,jednak często zdarza nam się ziewać nawet wtedy, gdy nie czujemy się znudzeni ani nie chce się nam spać. Zatem dlaczego tak naprawdę ziewamy?

W przekonaniu, że ziewanie jest zwiastunem senności lub sygnałem znudzenia, tkwi ziarno prawdy. Gdy ogarnia nas senność, zaczynamy wolniej oddychać. Porcje powietrza do płuc dostarczane są wolniej. Z tego powodu wzrasta zawartość dwutlenku węgla we krwi, a mózg wysyła sygnał do układu oddechowego, ze potrzebuje więcej tlenu. W ten sposób ziewanie staje się sposobem na zaciągnięcie dużego oddechu.

Wbrew pozorom ziewanie nie ma na celu poinformowania nas, że powinniśmy udać się na spoczynek, ale odsuwa w czasie sen i pobudza mózg do działania. Ma nas zatem zniechęcić do spania.

Za ziewanie odpowiada podwzgórze mózgowe. W podwzgórzu lokalizowane są nadrzędne ośrodki układu nerwowego, regulujące takie procesy, jak termoregulacja organizmu oraz odczuwanie głodu i sytości. Znajduje się tam również ośrodek reakcji emocjonalnych. Być może ma on związek z czynnością ziewania. Przemawia za tym fakt, że zdarza nam się ziewać w stresujących sytuacjach oraz w okresie odstawiania nałogów – abstynencji alkoholowej, narkotycznej i nikotynowej, która również jest przyczyną dużego stresu. Gdy jesteśmy spięci i zdenerwowani, zaczyna brakować nam tlenu, a ziewanie ma na celu uzupełnienie jego ilości w organizmie.

Robert Provine, neuropsycholog z  Uniwersytetu Stanu Maryland w Baltimore, wysunął hipotezę, że ziewanie spełnia funkcję podobną do przeciągania się. Obydwie te czynności powodują, że ciśnienie krwi wzrasta, tętno jest szybsze, a mięśnie i stawy nabierają większej elastyczności. 

Z kolei inni naukowcy, Andrew i Gordon Gallup z Uniwersytetu w Albany, uważają, że ziewanie pozwala na ostudzenie mózgu, który pracuje wydajniej w niskich temperaturach. Ziewanie usprawnia krążenie krwi i dostarcza organizmowi chłodnego powietrza. Z taką hipotezą wiąże się fakt, że bardzo częste ziewanie jest symptomem dysfunkcji ośrodka termoregulacji w podwzgórzu mózgowym, które występuje u pacjentów cierpiących na stwardnienie rozsiane. 

Powrót