Syndrom pernamentnego pobudzenia narządów płciowych (Persistent genital arousal disorder), jak sama nazwa wskazuje polega na ciągłym pobudzeniu seksualnym kobiety analogicznym do pobudzenia odczuwalnego w czasie odbywania stosunku płciowego, jednak niezwiązanym z własną wolą, żadną aktualnie wykonywaną czynnością lub odczuwanym uczuciem pożądania.

Zaburzenie nie jest w żaden sposób związane z hiperseksualnością lub nimfomanią - one polegają bardziej na niedpartej i uporczywej potrzebie uprawiania stosunków płciowych. Tutaj kobieta odczuwa pobudzenie seksualne, wbrew własnej woli i nie ma to związku z jej realnymi potrzebami seksualnymi. Odczuwany stan pobudzenie jest związany z zakłóceniami nerwów czuciowych, które które są odpowiedzialne za odbieranie bodźców z receptorów do ośrodkowego układu nerwowego. W tym wypadku, w pewnym uproszczeniu można powiedzieć, iż mimo braku odbioru bodźców seksualnych przez receptory, wysyłany są takie komunikaty jakby tego rodzaju bodźce zostały rzeczywiście zarejestrowane. Odczuwane uczucia mogą być niezwykle intensywne a stan w skrajnych przypadkach utrzymywać się nawet tygodniami. Stanowi mogą, ale nie muszą towarzyszyć samoistnie odczuwane orgazmy. Po osiągnięciu orgazmu następuje chwilowa ulga dla kobiety, jednak już po paru godzinach cały cykl może zacząć się powtarzać.

Przyczyny powstawania schorzenia nie są do końca poznane i zbadane, ze wzlędu na bardzo rzadkie występowanie syndromu. Generalnie schorzenie może dotkąć każdą osobę w każdym wieku, ale szczególnie podatne są na nie kobiety w wieku pomenopauzalnym oraz osoby poddawane niektórym zabiegom hormonalnym. Syndrom może być złagodzony poprzez użycie antydepresantów oraz psychoterapie. Długo utrzymujący się stan wzbudzenia jest niezwykle wycięczający dla kobiety i nie pozwala jej skupić się na jakichkolwiek czynnościach dnia codziennego. Niektóre sytuacje i zwyczajne czynności jak jazda samochodem lub tramwajem mogą dodatkowo jeszcze bardziej zwiększyć siłę działania syndromu.
 
Spokrewnionym schorzeniem odczuwanym przez mężczyzn jest priapizm. Priapizm zwany również ciągotką polega na długotrwałym i bolesnym usztywnieniu członka, niezwiązanym z wolą, odczuciami lub wykonywanymi czynnościami. Tutaj mechanizm sprawczy jest również słabo poznany. Ogolnie przyczyny są złożone i związane z układem neurologicznym i naczyniowym.  
Syndrom może być także efektem ubocznym leczenia zaburzeń erekcji przy stosowaniu papeweryny i alpostadilu. W przeciwnieśtwo do "damskiej wersji schorzenia", mężczyźni nie odczuwają stanu podniecenia i nie osiągają orgazmu.

Powrót