Zarodek (określany również embrionem) to osobnik roślinny lub zwierzęcy w pierwszym etapie rozwoju zwanym także okresem zarodkowym. U człowieka wkrótce po dostaniu się plemnika do komórki jajowej, zygota zaczyna się dzielić, rozpoczynając z chwilą pierwszego podziału okres zarodkowy (tym samym formuje się zarodek). Po pierwszym miesiącu zarodek ma ~4 mm długości i łączy się z łożyskiem za pomocą pępowiny. Jest to początek rozwoju szkieletu i układu mięśniowego oraz nerwowego. Pojawiają się także zawiązki kończyn, nerek, tchawicy i płuc, wątroby i trzustki, oczu i uszu. Na początku 6 tygodnia zarodek ma ok. 6 mm a pod koniec 7 tygodnia już ok. 12 mm długości licząc razem z ogonem. Wyraźnie widać już gdzie powstanie głowa, widać także skrzela oraz pojawiające się zaczątki serca (serce na tym etapie ma jeszcze bardzo prostą budowę, w pewnym sensie przypomina serce płazów). Na początku 2 miesiąca zarodek waży ok. 1,2-1,5 grama i dochodzi do 3 cm długości. Z części mózgowej odchodzi 12 par nerwów czaszkowych, unerwiających głowę i niektóre narządy wewnętrzne. Zostaje zatrzymany wzrost ogona. Wkrótce nastąpią początki kostnienia i zarodek przejdzie w fazę płodową.

Powrót