Zapalenie otrzewnej to proces chorobowy przebiegający w otrzewnej (cienka błona wyścielająca od wewnątrz jamę brzuszną oraz pokrywająca znajdujące się w niej narządy) wywołany najczęściej infekcją bakteryjną.

Objawy:
silny ból jamy brzusznej, powiększenie się rozmiarów otrzewnej, wydzielanie różnych płynów ustrojowych, gorączka, nudności, wymioty, osłabienie, zawroty głowy oraz dolegliwości sercowe. Wystąpienie objawów mogących świadczyć o zapaleniu otrzewnej wymaga zawsze natychmiastowego kontaktu z lekarzem. Jest to sytuacja bezpośredniego zagrożenia życia i każda zwłoka może być dramatyczna.

Przyczyny:
Choroba jest skutkiem nasilonego stanu zapalnego otrzewnej. Zapalenie rozwija się, gdy do wnętrza jamy brzusznej dostaje się obca dla organizmu treść - bakterie lub substancje chemiczne znajdujące się normalnie w przewodzie pokarmowym, takie jak: sok żołądkowy, krew, żółć, częściowo strawiony pokarm, kał. Bezpośrednią przyczyną wystąpienia zapalenia otrzewnej może być: ostre zapalenie trzustki, pęknięcie ciąży pozamacicznej, uraz jamy brzusznej (zarówno w wyniku pęknięcia wrzodu jak i np. w wyniku postrzału lub pchnięcia nożem). Czynnikiem sprzyjącym jest niewydolność wątroby, niedożywienie oraz przebyty zabieg operacyjny w obrębie jamy brzusznej.

Leczenie:
Zapalenie otrzewnej jest bardzo groźne (stanowi zagrożenie dla życia chorego) i dlatego zawsze wymaga leczenia szpitalnego. Przy rozlanym zapaleniu otrzewnej przeprowadza się operację polegającą na dostaniu się do ogniska chorobowego i umożliwieniu swobodnego wypłynięcia gromadzących się tam  płynów. Ogniskiem chorobowym może być wrzód żołąda - następuje wtedy jego zszycie, lub wyrostek robaczkowy - jest on wtedy usuwany. Oprócz tego stosuje się antybiotyki i leki przeciwbólowe. Chory nie może normalnie przyjmować pokarmów i jest podłączony do kroplówki (następuje całkowite żywienie dożylne, przez kroplówkę dostarczane są płyny, glukoza, elektrolity, czasem także białka, tłuszcze i witaminy). Zapalenie otrzewnej można zwykle z powodzeniem wyleczyć pod warunkiem jego szybkiego rozpoznania i wczenego rozpoczęcia prawidłowej terapii.

Powrót