Usain Bolt pobił rekord nie do pobicia: przebiegł 100 metrów w 9,58 s. Co więcej, zawodnik twierdzi, że jest w stanie pobiec jeszcze szybciej i że wkrótce uzyska wynik 9,40 tym samym stawiając pytanie o granice możliwości ludzkiego organizmu. Można powiedzieć, że Jamajczyk zrewolucjonizował całą dyscyplinę sportu - po pierwsze pokonał granicę, która wcześniej była uważana za nieosiągalną, po drugie zmienił pogląd na to jakiego typu zawodnicy są najszybsi. Dotychczas młodych sprinterów selekcjonowano wśród niewysokich i muskularnych chłopców - wyżsi zawodnicy mimo iż robią średnio większe kroki mają gorszą dynamiką i wolniejszy start. Jednak teoria teraz poległa w obliczu faktów - Bolt jest wysoki i średnio umięśniony. Teraz sądzi się, że przyszłość i kolejne rekordy należą do takich jak on. Jednocześnie powstaje pytania czego możemy się jeszcze spodziewać.
Gdzie leży granica dla sprinterów?
Niestety w sporcie nie wszystko jest możliwe i organizmy wszystkich ludzi, nawet wybitnych atletów podlegają nieubłagalnym prawom biologii i fizyki. Obecnie najlepsi biegacze osiągają szczytową prędkość 11,5 m /s (41.4 km / godzinę). Według naukowców ludzkie mięśnie są w stanie wytrzymać obciążenie prędkości nawet 13,5 metra na sekundę ( 48.6 km / godzine). Jednak w praktyce człowiek nie osiągnie takiej prędkości ponieważ ogranicza go... jego własny układ nerwowy. Nasz mózg broniąc się przed potencjalnymi skutkami olbrzymich przeciążeń (takich jak rozerwanie mięśni i wiązadeł) po przekroczeniu pewnego progu prędkości zacząłby wysyłać sygnały, "zabraniające" zwiększania prędkości.
Gdzie leży granica dla biegaczy długodystansowych ?
Aktualny rekord maratonu należy do Etiopczyka Haile Gebrselassie, który przebiegł dystans 42 kilometrów i 195 metrów w 2 godziny 3 minuty i 59 sekund. Rekord Europy to 2:06:36 a Polski 2:09:23. Dla porównania rekord najszybsza kobieta na świecie przebiegła maraton w 2h 15 min. Rekordziści aby osiągnąć swój wynik muszą przez cały bieg utrzymywać prędkość nieco powyżej 20 km/h. Specjaliście twierdzą iż w ciągu 10 lat możemy się spodziewać przełamania granicy dwóch godzin w biegach maratońskich. Generalnie twierdzi się iż organizmy Afrykanów są lepiej przystosowane do maratonów niż ludzi białych. Kenijczycy i Etiopczycy mają smuklejsze sylwetki, długie kończyny i zazwyczaj dłuższe mięśnie niż osoby o białym kolorze skóry. Utalentowani biegacze długodystansowi posiadają specjalnie przystosowany układ sercowo-naczyniowy. Serce przeciętnego sportowca pompuje ok. 15–20 litrów krwi na minutę, zaś u wybitnych biegaczy ponad 40 litrów na minutę. Ocenia się, że granicą ludzkich możliwości jest osiągnięcie czasu 1 godziny 45 minut - biegacz musiałby wtedy utrzymywać średnią prędkość 24 km / h a przy takich wysiłku energetycznym mięśnie zaczynają pracować w trybie tlenowym przez co szybko wzrasta produkcja kwasu mlekowego.
Przyszłość zweryfikuje te osądy - ciągle modyfikowane są metody treningowe, dieta i technologia. Dodatkowo może okazać się, że już za kilkadziesiąt lat postępy w biotechnologii pozwolą na modyfikację ludzkiego organizmu przesuwając ustanowione dzisiaj bariery biologiczne.
OPINIE